over KAYA

KAYA

       Jan.....Gitaar, Mondharmonica , Zang


Na mijn geboorte op 27 juli 1960 in Delft zong ik nog niet gelijk, maar het zingen zat er al vroeg in. In ons gezin met zes kinderen zongen we tijdens de afwas en de sport was om meerstemmig in te zetten. In ieder geval duidelijk waar de drang naar zingen vandaan kwam. In mijn puberteit ben ik gitaar gaan spelen waardoor ik nu redelijk uit de voeten kan met samenspelen of mezelf begeleiden. Zingen blijft voor echter het belangrijkste.


Al jong ben ik als electrotechnicus gaan werken bij Verolme Electra in de scheepsbouw. Het wereldje paste niet bij me en ik ben als dienstweigeraar begonnen in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking.


Tijdens diverse banen in de zorg ben ik me in deze richting gaan scholen en werk ik nu als manager voor mensen met een verstandelijke  beperking en psychiatrische problematiek.


Mijn muzikale geschiedenis is een zeer diverse. Als kleine jongen zingend in een kinderkoor, later in een jongerenkoor als tenor en nog even als gitarist in het combo. Gespeeld in theaters in een musical van Steffen Sondheim, mee gedaan aan het Leids Cabaret festival en Camaretten met een vriendin, Zang, gitaar en mondharmonica in Rythm and Blues bands “The boys are back in town”en “Lipss”. Zanger in landelijke gospelgroep “Gospel Unlimited met CD “Don’t give up on me”, Samen met een vriend een CD gemaakt getiteld “10 sessies onder de dijk” met daarop eigen nummers, en veel incidentele muzikale uitspattingen.

Daarna was ik toe aan een stap die dichter bij mezelf lag. Ik ben  begonnen met het zingen van eigen nummers. Dat was als thuiskomen.  Het mooiste is om wat ik voel de juiste lading mee te geven zodat het over komt bij de luisteraars.


En als mooiste van alles ben ik vader van mijn zoon Noah.


Jan de Hek

   Richard...Sax en Klarinet


Najaar 1989: Nadat ik week in, week uit, zat te kijken hoe mijn zus klarinet speelde bij de Vlaardingse
harmonie vereniging Sursum Corda kreeg ik op mijn 9e van de toenmalig dirigent een klarinet in mijn
handen gestopt met de woorden, geef dat joch toch een klarinet.

Na 7 jaar klarinet spelen, drie hafabra examens behaald te hebben, en, naar wat pas jaren later bleek,
de vrouw van mijn leven bij Sursum Corda ontmoet te hebben te hebben, wilde ik wel eens wat anders.
Ik kocht van mijn zelf verdiende geld op mijn 16e een alt-saxofoon.

Een studie en promotie in Delft en vervolgens verschillende uitstapjes naar het buitenland betekenden
een lange muzikale pauze. Door allerlei toevalligheden heb ik gelukkig na 14 jaar de saxofoon weer opgepakt.
Eerst weer op het vertrouwde nest bij Sursum Corda, en, na de opheffing van deze vereniging bij Harpe Davids in
Schiedam en later ook bij de bigband Crossover.

Totdat…in 2018 Kaya op mijn pad kwam. In eerste instantie als gastmuzikant, maar algauw voor vast toen
het goed bleek te klikken tussen deze blazer en de band. Niet helemaal vanzelfsprekend: Een blazer blijft een vreemde eend in de band.

Jarenlang was ik gewend mijn partijtje vanaf bladmuziek te spelen, maar bij Kaya werd er echt muziek gemaakt.
Met eigen teksten en eigen muziek samen iets creëren en vanuit die kwetsbaarheid iets moois proberen neer te
zetten. Binnen Kaya speel ik alt en tenor saxofoon, en, heb na lang aandringen ook de klarinet weer opgepakt.

Naast de muziek, ben ik in het dagelijks leven universitair hoofdocent aan de technische universiteit in Delft, en,
bovenal, vader van drie prachtige kinderen.

                                     Kaya


Wij zijn begonnen met spelen tijdens kerkdiensten, en andere gelegenheden. 


In 2018 hebben we de stap naar het theater gemaakt met een regulier avondvullend programma. Daarin eigen nummers en kleinkunstliedjes en pop songs.Ieder lied een verhaal


Heel veel  jaren hebben we met z'n drieen gespeeld. Stefan Smaling, Bert vd Meer en Jan de Hek. In 2019 heeft Stefan de band verlaten en is Richard Hendriks toegetreden . 



Naast het bovenstaande is voor ons Kaya; mooie nummers spelen, veel humor en het muzikaal uitvechten van ideeën.



Het opnemen van 11 eigen nummers heeft geresulteerd in de CD "Doen liefde Doen" (2014).


"Achter mijn ogen"is het theaterprogramma  in 2018.


"Eigen" is het Theaterprogramma voor 2020



                 Bert.......Drums, Percussie           

 

Op 28-08-1958 om 08.00 uur ontdekte ik de wereld. Mijn moeder vertelde mij later dat ik direct begon te zingen, het vreemde was dat ik drumstokjes in mijn hand had bij mijn geboorte. Muziek maakt dus een belangrijk deel van mijn leven . Eigenlijk kan ik wel zeggen dat muziek mij gemaakt heeft, zoals ik nu ben.


Het was bij de ouders van mijn vader gebruikelijk om zondags te zingen, bij het harmonium. Ik vond dit prachtig, zeker als dit ritueel ten einde was, want dan kon ik op het harmonium spelen.

Op de lagere school had een leraar tegen mijn ouders gezegd, dat het belangrijk was voor mijn ontwikkeling / zelfvertrouwen om een sport of muziekinstrument te bespelen. De keuze was voor mijn ouders dan ook niet moeilijk. Ik ging op mijn 7e jaar naar orgelles. Mijn orgelleraren waren Juul Dietenweg; Aad van der Meer; Aart Bergwerff; Wieger Manddemaker en mijn huidige leraar Ben Middeldorp. Mijn huidige zang docente is Anja Brands.

Inmiddels heb ik op diverse plaatsen op grote orgels gespeeld, zoals de grote kerk in Tiel; Den Haag; Stolwijk; Rotterdam; Koudum; Putten; Naaldwijk; Monster en Vlaardingen. Ik speelde ook in het jeugd Orkest van Sursum Corda als tamboer. Daarna als allround slagwerker in het hoofdorkest. Na tien jaar maakte ik de overstap naar de Harmonie van Wilton Fijenoord. Op mijn 22 jaar ben ik gaan zingen bij het kamerkoor Animato, als tenor. Na tien jaar heb ik de overstap gemaakt naar kamerkoor Gaudiamus in Berkel en Rodenrijs. Grote werken heb ik gezongen, zoals requiem van Mozart, Johannes Passion, Mattheus Passion ed. Het hoogtepunt van mijn zangcarrière tot nu toe is het kerstconcert met Tom Parker in Den Haag.


In de band Kaya speel ik slagwerk. Ik vind het geweldig om met deze talenten te mogen samen spelen. Ook mijn geloofsovertuiging is een belangrijk element in mijn leven. Het gevoel dat er een vangnet onder mijn leven is, zorgt ervoor dat ik vertrouwen heb.


Naast Kaya ben ik dirigent van het  projectkoor Paulus. Mijn prachtvrouw Petra is mijn tweede hart en ik hoop dat dit nog lang mag tikken.


Bert van der Meer